Lotgenotencontact

Het lotgenotenforum van Trombose.nl is een forum waar lotgenoten elkaar steunen, informeren en helpen. Gun elkaar daarbij de ruimte en wees vriendelijk voor elkaar.

Trombose.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties op dit lotgenotenforum noch voor de inhoud van andere websites die hier genoemd worden. Klik hier voor ons moderatorbeleid.

LET OP: Deze website is geen vervanging van een officieel medisch consult. Als u klachten heeft, adviseren wij u ten sterkste om met uw eigen behandelend arts of huisarts contact op te nemen. U kunt uw medische vragen natuurlijk ook stellen in de rubriek 'Vragen'. U krijgt dan antwoord van onze medisch specialist.

(advertentie)

Psychische gevolgen

Geschreven op: Zaterdag 21 Mei 2011 om 14:01
Ongepast of beledigend?

Vorig jaar maart heb ik een longembolie en trombose gekregen. Totaal onverwacht. Eigelijk deed het mij niet zoveel maar ik merk,nu ruim een jaar later, dat ik nog steeds niet de oude vertouwde ben.
Heb klachten als minder eetlust, huilerig, emotioneel, onzeker, wantrouwend naar kwaaltjes en dergelijk. Ik vind het vooral vervelend dat ik me emotioneel en onzeker voel. Ik ben nieuwsgierig of meer mesnen zich na het krijgen van trombose of/en een longembolie geestlijk anders voelen.  

Reacties op dit bericht:


Geschreven door: Sylvia Borin op Zaterdag 21 Mei 2011 om 16:55 Ongepaste reactie?

Dag,

ik vermoed dat veel mensen zich zullen herkennen in je verhaal. ik vond het psychisch zwaar, omdat:
- ik net afgestudeerd was, in de 20 en de wereld aan je voeten lag. omdat vrijwel gelijk duidelijk was dat het blijvende schade aan de benen gaf, heb ik deels een carrierswitch moeten maken. naast de extra zorgkosten die je maakt, gaf ook die switch financiele onzekerheid.

- steunkousen zijn een prachtige uitvinding, maar met je mobiele beperkingen moet je oppassen dat het je eigenwaarde niet aantast.

- sporten was voor mij een uitlaatklep, maar bleek onmogelijk. dat accepteren en een nieuwe uitlaatklep zoeken gaan niet over ťťn nacht ijs.

- beter worden kost veel energie en door beperkte mobiliteit nam mijn conditie ernstig af. ik geloof sterk in een gezonde geest in een gezond lichaam. leven met pijn of andere beperkingen vreet energie.

- je wordt op redelijk jonge leeftijd geconfronteerd met het feit dat gezondheid een groot goed is. dat het leven ook heel snel afgelopen kan zijn. de therapie (ontstolling) en blijvende schade (longinfarct, klepschade beenvaten) hebben gevolgen voor de rest van je leven (zwangerschap, gezonde benen houden op oudere leeftijd zonder zweren door slechte bloedvoorziening bijv.). dat is niet niks, dat moet je verwerken.

Nouja, zo kan ik nog wel even doorgaan. Je leven wordt even opgeschud en alles moet weer op z''n plaats vallen. Je moet aanpassingen maken en leren accepteren. De een doet dat makkelijker dan een ander. Ik denk dat de valkuil is dat je moet zorgen dat je niet hypochonder wordt of blijft hangen in het proces van verwerken, maar gun jezelf wel even de tijd. Zowel mijn huis- als bedrijfsarts wilden vrij snel antidepressiva voorschrijven. Ik wilde juist horen dat de hele situatie gewoon hartstikke zwaar was en dat ik alle stadia van een soort rouwproces netjes doorliep.

Want dat is wel wat gebeurde. Inmiddels ben ik blij dat ik die antidepressiva niet heb geslikt, ben ik trots op het goed eruit komen van deze nare tijd, maar moet ik constant opletten om niet te bezorgd te zijn bij pijntjes in de borstkas of been.


Geschreven door: Sylvia Borin op Zaterdag 21 Mei 2011 om 17:03 Ongepaste reactie?

PS: ik heb meerdere keren aangekaart bij behandelend specialist, huisarts en bedrijfsarts dat ik mij zorgen maakte over mijn gemoedstoestand. ik denk dat het altijd goed is om met een arts hierover te praten, alleen vond ik zelf de oplossing van pillen wel erg snel en makkelijk.

de bedrijfsarts vertelde dat een geest die zich moet aanpassen aan compleet nieuwe omstandigheden, veel energie gebruikt. daardoor kun je je lusteloos en emotioneel voelen. dat vond ik een mooie verklaring en daaraan heb ik mij vastgehouden. in totaal ben ik een paar jaar bezig geweest, omdat ik net een 2e DVT kreeg nadat de 1e ''verwerkt'' was zeg maar. wat je niet doodt, maakt je sterker, zei Nietzsche volgens mij. en zo is het maar net.
sterkte.


Geschreven door: Carla op Donderdag 26 Mei 2011 om 16:29 Ongepaste reactie?

Thanx Sylvia.

Het komt me bekend voor. Jammer dat er niet meer reactie zijn. Kenbaar is het dan toch minder zo als dat ik had verwacht.

grt
Carla


Geschreven door: Claudia op Vrijdag 27 Mei 2011 om 11:49 Ongepaste reactie?

Hallo Carla
Ik denk dat er juist heel veel mensen geestelijk veranderd zijn maar hier op het forum al een eigen topic hebben (bijv zie Floris) zijn topic gaat hier ook over.

Verder had Sylvia al zo duidelijk en uitgebreid gereageerd dat ik daarom niet reageerde.
Maar ik ben ook een totaal ander mens geworden.

Je kunt dus eens op de recente topics inlezen en daar gaan meepraten want het is echt wel een herkenbaar iets hier op het forum
Groeten Claudia


Geschreven door: suzet op Vrijdag 27 Mei 2011 om 16:37 Ongepaste reactie?

Hallo Carla,
Mijn trombose is van juni vorig jaar en ik zit nog midden in het proces wat Sylvia zo duidelijk beschrijft. De eerste paar maanden ben ik bezig geweest om weer op te knappen en de boel op de rit te krijgen (gezin/thuis/werk). Het was vervelend, maar ik had die periode nog alle vertrouwen in dat ik na drie of 6 maanden antistolling en 2 jaar steunkous dit incident zou afsluiten. Nu na bijna een jaar er klachten blijven en de kans groot is dat ik bv de steunkous nodig blijf hebben wisselen bij mij de fases in het rouwproces zich in een rap tempo af. Boosheid, verdriet, ontkenning, somberheid en soms ook al iets van acceptatie. Ik herken dus wat je beschrijft. Sterkte!


Geschreven door: Johannes op Zaterdag 8 April 2017 om 20:02 Ongepaste reactie?

Ik heb net een longembolie gehad. Ik ben zo verschrikkelijk emotioneel. kan zo huilen. ben 41 maar weet niet hoe ik verder moet met mijn leven. had ik eerst ook wel wat maar na embolie veel sterker. relatie en werk zijn weggevallen. zal een psycholoog gaan opzoeken, want dat moet. weet het niet zo goed meer. oh ja heb ook trombose in been.


Reageer nu op dit bericht:

Let op! Alle vragen en antwoorden worden geÔndexeerd door diverse zoekmachines. Als u niet wilt dat uw persoonlijke gegevens via internet gevonden kunnen worden, dan moet u deze zeker niet in uw vraag verwerken.

Als u medische informatie aanhaalt die niet uit uw persoonlijke omgeving komt, dan is een bronvermelding gewenst. Uiteraard is het de bedoeling dat de medische informatie die u noemt naar uw beste weten de juiste is. Het is niet de bedoeling dat u reclame maakt op dit forum.

Lees voordat u reageert ook onze huisregels.

Disclaimer over bijwerkingen: U kunt als patiŽnt zelf uw bijwerking melden bij het Lareb. Het Lareb verzamelt alle bijwerkingen van geneesmiddelen en vaccins in een databank. Door het melden van een bijwerking draagt u bij aan de veiligheid van geneesmiddelen en vaccins. Melden gaat eenvoudig via het online meldformulier.

Typ uw naam en uw bericht in en druk daarna op 'Voeg bericht toe'.

Uw naam: 
   
Uw bericht: 


(advertenties)
(Advertentie)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Trombose.nl toe aan je favorieten! Favorieten
Advertenties