Lotgenotencontact

Het lotgenotenforum van Trombose.nl is een forum waar lotgenoten elkaar steunen, informeren en helpen. Gun elkaar daarbij de ruimte en wees vriendelijk voor elkaar.

Trombose.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties op dit lotgenotenforum noch voor de inhoud van andere websites die hier genoemd worden. Klik hier voor ons moderatorbeleid.

LET OP: Deze website is geen vervanging van een officieel medisch consult. Als u klachten heeft, adviseren wij u ten sterkste om met uw eigen behandelend arts of huisarts contact op te nemen. U kunt uw medische vragen natuurlijk ook stellen in de rubriek 'Vragen'. U krijgt dan antwoord van onze medisch specialist.

(advertentie)

John

Geschreven op: Dinsdag 9 November 2004 om 12:09
Ongepast of beledigend?

Hier mijn verhaal 3 maanden na dubbele longembolie.

Na een knieoperatie eind april, kreeg ik een maand later pijn in m,n kuit. Een vreemde pijn. Net of de kramp er elk moment in kon vliegen. En dat de hele dag door. Ik kon er echter wel mee wielrennen en hardlopen. Tijdens de inspanning werd de pijn niet erger. Ik was bang voor een trombosebeen, dus ik het Ziekenhuis gebeld. Men verwees mij door naar de huisarts. Daar aangekomen werd mijn been bekeken. Daar dacht men niet aan een trombosebeen. De kenmerken van verkleuring en zwelling die bij een trombose horen waren namelijk niet aanwezig. De pijn zou te maken hebben met vochtophoping in de kuitspier als gevolg van de knieoperatie.

Een maand later gingen we op vakantie naar Frankrijk. De Franse Alpen. Ik (een fanatieke wielrenner) heb daar de eerste dagen nog twee bergcols opgefietst. De derde dag begon ik in de loop van de dag wat pijn te voelen tussen mijn ribben aan de rechter kant. Ik dacht aan een verrekt spiertje. Ik sliep die nacht onrustig omdat ik toch niet lekker kon liggen. De volgende dag was de pijn nog erger. Desondanks ben ik toch weer op mijn racefiets gestapt, en ben weer een berg op gefietst. Halverwege de berg werd de pijn echter zo hevig dat ik omgedraaid ben.
Ik werd die avond ook kortademig. De nacht die daar op volgde heb ik zittend doorgebracht. Liggen ging niet want dan kreeg ik geen adem. Dit werd de langste nacht uit mijn leven. Ik werd gek van de pijn, en moest de lucht uit m’n kleine teen halen. Ik heb die nacht momenten gehad dat ik dacht dat ik zou sterven.

De volgende ochtend zijn wij meteen naar het ziekenhuis gegaan. Wij werden daar heel prettig ontvangen. Ik werd meteen geholpen en men nam mijn klachten uiterst serieus. Er werden röntgenfoto’s genomen en men zag het eigenlijk al vrij snel. Ik had een ontsteking aan mijn longvliezen. Dat klonk reëel omdat mijn pijnklachten ook in die richting gingen. Ik kreeg een karrenvracht aan medicijnen mee. Dat was voor vier dagen. 80 milligram Solupred (Prednison)per dag, en drie maal daags 1125 gram Augmentin. De arts zei; vanavond moet het beter gaan anders moet je terugkomen.

Die avond ging het inderdaad een stuk beter. Ik heb die nacht geslapen. Ik kon zelfs weer liggen. Ik werd de daarop volgende dagen wel erg zwak. Ik moest na elke 50 meter lopen even rusten. Ik heb sinds die tijd alleen maar op een ligbed aan het zwembad gelegen.
Na vier dagen waren mijn (Prednison)pillen op. Ik zei nog s’morgens “daar gaan de laatste”
Die avond werd ik weer kortademig en kreeg het weer benauwd. De nacht die daar op volgde was eigenlijk een kopie van die bewuste benauwde eerste nacht. Kortom een hel.
Dus zodra het licht werd, weer naar het ziekenhuis.
Daar aangekomen kreeg ik nu een andere arts. Die las wat de bevindingen waren van de eerste arts, en ging daar vervolgens blindelings in mee. Er werden weer foto’s gemaakt. Dat zag er al een stuk beter uit, kreeg ik te horen. Maar het was nog niet helemaal weg. Dus nog maar een kuurtje er achteraan. Omdat in de vorige dagen mijn pijnklachten toch wat verergerd waren besloot de arts om ook extra pijnstillers voor te schrijven. Drie maal daags 1500 miligram. Ik had inmiddels een indrukwekkend arsenaal aan medicijnen ingeslagen. En dat voor iemand die nog nooit iets anders geslikt had dan een Paracetamol.
Bovenop de al voor mij bekende medicijnen slikte ik nu ook nog de pijnstillers.
Dat ging meteen helemaal mis. Ik kon bijna niet meer lopen. Zag alleen nog wazig. En had het idee dat ik in een bol zat. Ik heb een halve dag met mijn hoofd tegen een muur gezeten, met een kussen er tussen, strak voor mij uit kijkend, en maar water drinken om die rotzooi uit mijn lijf te krijgen.
Tegen de avond ging het beter. De daarop volgende dagen heb ik, zoals de dagen daarvoor op een ligbed doorgebracht.
Mijn klachten werden niet minder, sterker nog ze werden zelfs een beetje erger.
Drie dagen later zijn we naar huis gegaan. De vakantie was voorbij. Mijn vrouw wilde terug rijden. Ik zei; laat mij nou maar rijden dan heb ik tenminste wat afleiding.
Ik moet zeggen, ik ben nog nooit zo scherp geweest over zo’n afstand. Alleen de laatste vier uur waren een hel. Pijnstillers hielpen niet meer. Ik kreeg vreselijke steken in mijn rug en zij.
Wij kwamen midden in de nacht thuis. Ik heb geslapen als een os. Eindelijk mijn eigen bed. Eindelijk in Nederland.
De volgende dag ben ik in kritieke toestand opgenomen in het Radboudziekenhuis in Nijmegen.
Men schrok zich daar helemaal rot, toen men zag wat ik daar aan medicijnen gebruikt had. 80 milligram Prednison geeft men hier nog niet eens aan een olifant. Mijn behandelend arts zei; Geen wonder dat jij je beter voelde. Als je zulke zware medicijnen slikt, maakt het niet meer uit wat je mankeert, dan voel je, je altijd beter.
De Prednison die ik geslikt heb is bijna mijn dood geworden, Het heeft bij mij als een maskeringsmiddel gewerkt. Ik lag vredig te sterven, maar had het alleen zelf niet in de gaten.

Na behandeld te zijn aan een dubbele longembolie mijn leven na een maand weer rustig opgepakt. Dat was ook de boodschap die ik mee kreeg bij het verlaten van het ziekenhuis; Doe dat wat je lijf je ingeeft.
Ik ben een fanatiek sporter dus, ik zat al weer redelijk snel op mijn racefiets. Ik was alweer een week voor halve dagen begonnen met werken toen, na de eerste keer hardlopen (30 min.) s'avonds benauwdheidsverschijnselen optraden. Deze werden zo erg dat ik de volgende ochtend alweer in het zuikenhuis zat. Om een lang verhaal toch iets in te korten, men heeft mij volledig onderzocht, niets kunnen vinden, naar huis gestuurd, twee weken later na een hoop gekwakkel met benauwdheidklachten en pijn op de borst weer terug naar het ziekenhuis. Ik ben toen weer opgenomen. Men heeft mij toen een week lang aan alle voorhande zijnde testen onderworpen. Daar is uiteindelijk niet echt iets uitgekomen. Ik zeg niets, dat is niet helemaal waar. Men dacht aan hyperventilatie. Ik was helem 

Reacties op dit bericht:

Pagina 1 van 2 pagina's met reacties
[1 2]

Geschreven door: G. op Vrijdag 8 April 2005 om 18:53 Ongepaste reactie?

Twee maanden na dubbelzijdige longembolie: Waar kwam die vandaan? Ook ik had al maanden last van krampen in benen, kon niet 'ver' genoeg ademen etc. Werd niet serieus genomen. Toen onverwacht een knie-operatie, twee dagen erna de grote longembolie. Was dat de eerste of hadden er al meer plaats gevonden? Kramp is nu over, ademhalen kan ik (nog)niet goed. Mijn zekerheid ben ik kwijt, van elk vreemd verschijnsel word ik bang. Neem toch vooral klachten van patienten die bij een dokter niet bepaald de deur plat lopen, toch vooral serieus!


Geschreven door: Suzanne op Dinsdag 12 April 2005 om 13:10 Ongepaste reactie?

ik herken dit, ik ben 6 weken geleden ge opereerd aan mijn voet. Prompt kreeg ik na 2 weken een trombosebeen. Toch wel wat angst hier en daar, maar mevr maakt u zich geen zorgen, dit kan niet meer mis gaan met alle medicatie die u slikt/spuit/ Weer een aantal dagen later, duizelig benauwd enz, op naar de dokter
ach het zal wel hyperventilatie zijn, maar toch maar even door naar de dokter.
Nou ben ik niet zo'n stresser, dus had ik al het gevoel dat het eigenlijk niet hyperventilatie kon zijn.
En na een aanvankelijk vrolijke bedoening op de EHBO werd het stilaan wat serieuzer en bleek ik toch longembolie te zijn.
Dus idd een opname.
Nu zijn we weer iets verder, de angst gaat niet weg. Bij ieder pijntje idd de angst dat er toch wat gebeurt.
Nog even en dan ga ik echt hyperventileren :-)


Geschreven door: frank op Vrijdag 28 Juli 2006 om 19:40 Ongepaste reactie?

hallo John,
krijg je ook middelen om je kniegewricht te smeren?


Geschreven door: John op Maandag 31 Juli 2006 om 12:53 Ongepaste reactie?

Hoi Frank,

Ik ben inmiddels volledig hersteld van mijn longembolie. Het is nu twee jaar geleden, en ik durf nu te zeggen dat ik weer de oude ben. Ook mijn kniegewricht werkt weer als vanouds. Ik heb nooit een middel gehad om het te smeren. Dat is ook nooit aan de orde geweest. Ik heb wel dik anderhalf jaar last gehouden van vocht in mijn onderbeen, maar ook dat is weg.


Geschreven door: Arjanne op Donderdag 3 Augustus 2006 om 22:16 Ongepaste reactie?

In mei heb ik ook een dubbele longembolie gehad, ivm aanhoudende kramp in mijn kuit (was verder aan mijn been ook niets te zien)had ik al 2 echo's gehad van mijn linkerbeen waar niets op te zien was. Bij de derde echo was de trombose zichtbaar en had ik net de nacht ervoor mijn tweede embolie gehad (achteraf)
Hondsberoerd,hoge koorts en niet kunnen liggen.
Na het starten van de bloedverdunners ging het beter, na 2 weken kon ik redelijk functioneren,ben weer gaan werken, maar mijn conditie was prut.
Nu na 3 maanden ben ik weer op het oude niveau. Tijdens sport heb ik nu ook geen pijn meer aan de pleuravliezen en minder kortademig.
Volgende week wordt de echo herhaald van mijn been.
Ik vond het wel raar dat ik het vertrouwen in mijn lijf kwijt was....maar dat is nu weer oke......
Gelukkig was mijn huisarts alert, want ik dacht ook dat het omn een zweepslag ging.....


Geschreven door: bianca op Zaterdag 13 Oktober 2007 om 10:45 Ongepaste reactie?

hoi frank

wat een verhaal ik heb in april naar 4dgn naar de bevalling (keizersnede) van me dochter een zeer erstige dubbele zijdig longemebelie gehad
kreeg flink benauwd op de borst was helemaal zwart voor de ogen ben meerde malen op de grond gevallen ik was bijna niet meer bij bewust zijn.dit is nu alweer bijna een halfjaar geleden en ik ben nog niet beter heb nog te veel klachten om weer aan het werk te gaan ze zijn nu allemaal onderzoeken aan het doen mijn rechte hartkamer heeft ook een tik gehad en zit nu aan de bloedverdunners .ik ben blij dat ik nog in het ziekenhuis lag en niet thuis dan was het anders afgelopen dus ik ben zeer blij dat ik nog leef en bij me gezin kan zijn hoe vaak hoor je om je heen dat mensen sterven aan longembelie.


Geschreven door: Dr Gerard op Dinsdag 9 Februari 2010 om 12:40 Ongepaste reactie?

Als je deze verhalen leest, begrijp je niet, dat mijn vakbroeders zo slordig omgaan met de gegevens die de pati"enten vertellen!!. Na een knie operatie komt het nog al eens voor, dat zelf onder antistolling, een thrombosebeen ontstaat. Bij een toenemende eenzijdige pijn in het onderbeen, eventueel met vochtophoping in de enkel altijd denken aan thrombosebeen, eenvoudig vast te stelling met echografie.Therapie ter preventie van uitbreiding van het thrombus is eenvoudig. Indien dit verwaarloosd wordt kans op longembolieen, bij ernstige vaak + pleuraalvocht. Kortom dom, dom dat hier niet aan is gedacht.


Geschreven door: Claudia op Woensdag 10 Februari 2010 om 13:20 Ongepaste reactie?

Ik denk dat deze site voor medelotgenoten is en niet voor iemand uit de medische wereld om collega''s af te kraken....
Ik denk dat een ieder die in de medische wereld werkt hier en daar een steekje laat vallen en dat dat menselijk is...

Wij proberen hier elkaar zeer positief te behandelen en elkaar zinvolle tips te geven... de vragenrubriek word wel door een redactie geleid die medische kennis hebben.

Wat u met deze info kan doen is het bespreken met vakbroeders en over vergaderen of iets anders positiefs er mee doen.

Als iedere specialist enz alvast een hand in eigen boezem steekt dan zullen wij als lotgenoten daar veel meer aan hebben.

Alvast hartelijk dank: Claudia


Geschreven door: Rienus op Maandag 11 April 2011 om 17:54 Ongepaste reactie?

na kijkoperatie scheurtje meniscus op 05-04-2011 nu harde kuit en nog steeds pijn en harde knie


Geschreven door: Claudia op Dinsdag 12 April 2011 om 13:15 Ongepaste reactie?

Dag Rienus
Ik kan je alleen maar doorverwijzen naar de huisarts.
Ik neem aan dat je zelf al zit te denken aan een trombose anders zat je niet op dit forum.
Ik raad je echt aan: pak de telefoon en maak meteen een afspraak met je arts.


Pagina 1 van 2 pagina's met reacties
[1 2]

Reageer nu op dit bericht:

Let op! Alle vragen en antwoorden worden geïndexeerd door diverse zoekmachines. Als u niet wilt dat uw persoonlijke gegevens via internet gevonden kunnen worden, dan moet u deze zeker niet in uw vraag verwerken.

Als u medische informatie aanhaalt die niet uit uw persoonlijke omgeving komt, dan is een bronvermelding gewenst. Uiteraard is het de bedoeling dat de medische informatie die u noemt naar uw beste weten de juiste is. Het is niet de bedoeling dat u reclame maakt op dit forum.

Lees voordat u reageert ook onze huisregels.

Disclaimer over bijwerkingen: U kunt als patiënt zelf uw bijwerking melden bij het Lareb. Het Lareb verzamelt alle bijwerkingen van geneesmiddelen en vaccins in een databank. Door het melden van een bijwerking draagt u bij aan de veiligheid van geneesmiddelen en vaccins. Melden gaat eenvoudig via het online meldformulier.

Typ uw naam en uw bericht in en druk daarna op 'Voeg bericht toe'.

Uw naam: 
   
Uw bericht: 


(advertenties)
(Advertentie)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Trombose.nl toe aan je favorieten! Favorieten
Advertenties